Gustav Švab

Gustav Švab (Gustav Benjamin Schwab) je bio nemački pisac, izdavač, pastor i gimnazijski profesor. Rođen je 19. juna 1792. godine u Štutgartu, a preminuo 4. novembra 1850. godine u rodnom gradu.
Gustav je pohađao gimnaziju u Štutgartu, a u periodu od 1809. do 1814. godine je kao stipendista Evangelističke zadužbine u Tibingenu studirao filologiju i filozofiju, a nakon toga i teologiju na Eberhard – Karlovom univerzitetu.

Tokom studiranja Gustav Švab je osnovao književni kružok u kome je okupljao mlade književnike. Među njima su bili i i Ludvig Uland , Karl Farnhagen i Justinus Kerner s kojima je 1813. godine pripremio i objavio zbirku pesama “Nemačka pesnička šuma” (“Deutscher Dichterwald”). Iste godine je krenuo na putovanje severnom Nemačkom gde je upoznao Johana Volfganga Getea i teologa Fridriha Šlajermahera .

Poznat je po svojim pričama iz klasične starine u kojima je na potpuno novi i drugačiji način dočarao likove i događaje antičkih vremena. Upravo ga je to uvrstilo među najznačajnije dečje književnike u Nemačkoj i ostatku Evrope.

Tokom 1850. godine se razboleo, a kako je navedeno u spisima toga vremena, preminuo je 4. novembra iste godine zbog neadekvatnog lečenja. Sahranjen je na groblju Hopenlaufridhof, baš poput nemačkog pisca Vilhelma Haufa.

Jedna ulica u Štutgarta nosi ime slavnog pisca, a u dvorištu njegovog doma postavljena je bista u njegovu čast.

Gustav Švab je bio član Švapske škole poezije, a njegova poema “Jahač i Bodensko jezero” je jedna od najpoznatijih nemačkih pesama. Godine 2009. ustanovljena jei književna nagrada “Gustav Švab” koja se dodeljuje značajnim pojedincima u mnogim disciplinama.